Pokój dla nastolatka

Najwyższy czas, żeby dziecięcy pokój z kolorowymi mebelkami przeistoczył się w pomieszczenie spełniające oczekiwania młodego człowieka. Czeka nas zmiana aranżacji i rozwiązań funkcjonalnych. Oczywiście, zawsze potrzebne jest miejsce do spania i odpoczynku, miejsce do nauki, pojemne półki na książki i szafa na ubrania. Można je jednak zorganizować na wiele sposobów, pamiętając, by styl pokoju dostosować do zainteresowań,

hobby, ulubionych kolorów czy wzorów właściciela pokoju. Młodzi ludzie nie lubią sztampy. Chcą, by ich pokój wyglądał inaczej niż wszystkie inne w domu. Mają mnóstwo pomysłów. Wystarczy uważnie słuchać i pomagać w urzeczywistnianiu ich wizji, pilnując strony praktycznej. Pokój, na przykładzie którego zaprezentuję trzy różne aranżacje, ma 12 m2 i mieści się na poddaszu. Wszystkie projekty mają jeden niezmienny element – duża szafa jest zawsze na tylnej ścianie pokoju, stanowi obramowanie drzwi. To dla niej najlepsze miejsce. Staje się neutralną płaszczyzną, i choć bardzo pojemna, nie robi wrażenia ciężkiej.

 

POKÓJ WOJTKA

Chłopiec interesuje się jazzem, gra na trąbce. Lubi zdecydowane kolory: czarny, biały, czerwony. Nie dba za bardzo o porządek w pokoju, jak wielu chłopców w tym wieku. Dużo czasu spędza, ucząc

się przy biurku. Proponuję więc ustawienie biurka na podeście. Mebel jest umieszczony tak, że światło dzienne pada prawidłowo z lewej strony. Równocześnie stoi bokiem do drzwi wejściowych – to istotne, ponieważ człowiek czuje się bezpieczniej, gdy choć kątem oka widzi wejście do pomieszczenia. Okno zasłaniane jest drewnianą żaluzją. To wygodne rozwiązanie, ponieważ można regulować natężenie światła wpadającego do pokoju. Pod podestem jest jeżdżąca na kółkach wysuwana szuflada-łóżko. Można nie ścieląc, jednym ruchem wsunąć ją pod podest i… posprzątane. Do wygodnego siedzenia służy fotel sako, czyli worek wypełniony granulatem, układający się do ciała siedzącej osoby. Oprócz tego, gdy przyjdą znajomi, można usiąść na rozrzuconych na podeście poduchach. Czarne i popielate meble z płyty laminowanej zostały ożywione czerwonymi dodatkami. Na ścianie pod skosem są tematyczne naklejki, a naprzeciwko graficzna czarno-biała tapeta. Panele laminowane na podłodze imitują deski ze skrzynek na wino.

 

POKÓJ KASI

Mieszkanka tego pokoju lubi przyrodę, jasne, słoneczne kolory: zielony groszkowy, żółty. Często czyta na leżąco i tak też się uczy. Ma dużo książek. Dlatego pod oknem, na całą szerokość pokoju zaprojektowałam kąt wypoczynkowy – rodzaj podestu z materacem. Przyda się tu jak najwięcej poduszek, by wygodnie leżeć czy siedzieć opartym o ścianę i czytać przy świetle dziennym. Stąd można też oglądać telewizję (telewizor wisi na ścianie pod skosem). By lepiej zagospodarować to miejsce, przeniosłam grzejnik spod okna na boczną ścianę.

Pod podestem jest wysuwana szuflada na pościel.  Ściany wokół kącika wypoczynkowego są wyłożone płytą meblową, by opierane poduszki nie wycierały farby. Biurko stoi dalej od okna, ale Kasia rzadko z niego korzysta w ciągu dnia. Po prawej stronie od wejścia umieściłam wysoki regał na książki. Ze względu na kolorystyczne upodobania Kasi, pokój jest pomalowany na żółto, a ścianę nad tapczanem zdobią zielone naklejki – gałązki z listkami. Fronty szafy również mają groszkowy kolor (płyta laminowana). Pozostałe meble są z jasnej płyty meblowej imitującej fornir brzozowy. Posadzka to parkiet przemysłowy.

 

POKÓJ  KAROLA

Karol jest typem indywidualisty i introwertyka. Dobrze czuje się w górach, które dają mu poczucie wolności i swobody. Lubi proste rozwiązania, naturalne materiały, spokojne, stonowane kolory. Pracuje przy biurku, potrzebuje na nim dużo miejsca, bo wokół siebie rozkłada materiały do nauki. Dlatego w tym projekcie najważniejsze jest wygodne miejsce do pracy. Pod oknem, na całej szerokości pokoju proponuję duży blat wykonany na wymiar. Jest bardzo dobrze doświetlony światłem dziennym, choć muszę przyznać, że takie usytuowanie ma też wadę – siedząca tu osoba ma za plecami wejście do pokoju, co nie jest najszczęśliwszym rozwiązaniem. Obok blatu, przy jednej ścianie stoi tapczan, przy drugiej są niskie półki na książki. Poduszki na tapczanie opiera się o płytką skrzynię-schowek, zamykaną półką na drobiazgi potrzebne przy łóżku. By mieszkający tu miłośnik gór czuł się jak najlepiej, na jednej ścianie zaproponowałam tapetę z widokiem gór. Idealnie pasują do niej tapicerka tapczanu i poduszki utrzymane w odcieniach szarości. Meble wykończone są fornirem dębowym. Na podłodze  ciemnobrązowe deski.